Reële activa: waarom de beste beleggers ter wereld steeds meer buiten de beurs kijken

Er is een verschuiving gaande in hoe de grootste en slimste institutionele beleggers ter wereld hun vermogen inzetten. Pensioenfondsen, soevereine vermogensfondsen, verzekeringsmaatschappijen en universitaire endowments verhogen al ruim twee decennia gestaag hun allocatie naar wat de financiële wereld 'alternatieve activa' noemt: infrastructuur, vastgoed, hernieuwbare energie, private equity en privékrediet. Activa die niet op een beurs worden verhandeld, maar in directe transacties worden aangekocht en voor lange perioden worden aangehouden.

Die verschuiving is geen modegril. Het is een structurele reactie op een fundamenteel beleggingsprobleem: hoe bescherm je vermogen over decennia tegen inflatie, terwijl je een rendement genereert dat de verplichtingen aan pensioengerechtigden, polishouders of begunstigden overtreft?

Waarom reële activa zo aantrekkelijk zijn

Reële activa — infrastructuur zoals wegen, havens, luchthavens en energienetwerken; vastgoed; landbouwgrond; bossen en grondstoffen — hebben een eigenschap die financiële activa zoals aandelen en obligaties missen: hun waarde is direct gekoppeld aan de fysieke economie. Wanneer de prijzen stijgen, stijgen ook de inkomsten die reële activa genereren. Een tolweg die meer ontvangt naarmate de bouwkosten stijgen omdat de tarieven aan inflatie zijn gekoppeld. Een energienetwerk dat hogere tarieven rekent omdat de regulering het toe staat de inflatie door te berekenen. Een woongebouw waarvan de huurinkomsten meegroeien met de kosten van levensonderhoud.

Die inflatiebescherming is fundamenteel anders dan die van goud of grondstoffen. Goud genereert geen kasstroom. Een pijpleiding doet dat wel. Een windpark doet dat wel. Een ziekenhuisgebouw doet dat wel. Reële activa combineren inflatiebescherming met lopende inkomsten, en die combinatie is precies wat langetermijnbeleggers nodig hebben om aan hun verplichtingen te voldoen zonder hun kapitaal aan te tasten.

Liquiditeit als prijs voor betere rendementen

Er is een prijs voor de aantrekkelijke eigenschappen van reële activa: de liquiditeit. Wie investeert in een tolweg of een windpark, kan dat belang niet op een dinsdag verkopen als de markten dalen. Fondsen die in reële activa beleggen, hanteren doorgaans looptijden van tien tot vijftien jaar, waarbinnen het kapitaal is vastgelegd. Tussentijdse uitstap is zelden mogelijk, en als het al kan, dan tegen aanzienlijke korting.

Voor institutionele beleggers met langlopende verplichtingen — een pensioenfonds dat over dertig jaar uitkeringen moet doen, een verzekeraar met langlopende polissen — is die liquiditeitsbeperking geen probleem maar een voordeel. Zij hebben het kapitaal sowieso langlopend nodig. Door de illiquiditeitspremie op te strijken, halen zij structureel hogere rendementen dan wanneer zij uitsluitend in beursgenoteerde activa zouden beleggen. De gemiddelde langetermijnbelegger in infrastructuur heeft over de afgelopen twee decennia consistente meerrendementen behaald ten opzichte van vergelijkbare beursgenoteerde activaklassen.

De opkomst van de grote alternatieve beheerders

De groei van institutionele interesse in reële activa heeft een categorie van ondernemingen gecreëerd die in omvang en winstgevendheid de traditionele vermogensbeheerders verre overstijgt: de grote alternatieve beheerders. Deze ondernemingen collecteren kapitaal van institutionele beleggers, bundelen het in fondsen met looptijden van tien tot vijftien jaar of langer, en beleggen het in reële activa over de hele wereld. Hun inkomsten bestaan uit terugkerende beheerkosten over het totale beheerde vermogen, ongeacht de marktprestatie, aangevuld met winstdeling wanneer fondsen succesvol worden afgerond.

Dat verdienmodel is uitzonderlijk aantrekkelijk. Wanneer een alternatieve beheerder eenmaal kapitaal heeft opgehaald en vastgelegd in een fonds, genereert dat fonds jarenlang beheerkosten zonder verdere inspanning. Nieuwe fondsen worden opgestapeld bovenop bestaande fondsen, waardoor het totale beheerde vermogen structureel groeit. En omdat institutionele beleggers hun allocaties naar alternatieve activa blijven uitbreiden, is de vraag naar capaciteit bij de beste beheerders groter dan het aanbod. Dat creëert een zeldzame combinatie van terugkerende, hoogmargige inkomsten met structurele groei.

Wat dit betekent voor de particuliere belegger op Curaçao

Directe toegang tot institutionele alternatieve fondsen is voor de meeste particuliere beleggers niet weggelegd. De minimuminleg bedraagt doorgaans tientallen miljoenen dollars, en de fondsen staan uitsluitend open voor gekwalificeerde institutionele partijen. Maar er is een indirecte weg: beleggen in de beursgenoteerde ondernemingen die deze fondsen beheren. Wie aandelen houdt in een grote alternatieve beheerder, participeert in de terugkerende beheerkosten, de winstdeling en de groeistrategie van die onderneming, zonder zelf directe toegang te hoeven hebben tot de onderliggende fondsen.

Het is een benadering die de afgelopen jaren aanzienlijk aan populariteit heeft gewonnen bij professionele beleggers die de structurele groei van alternatief vermogensbeheer willen vastleggen zonder de illiquiditeitsproblemen van directe fondsinvesteringen. Voor wie interesse heeft in hoe wij deze klasse van beleggingen inzetten in de portefeuilles die wij beheren, staan wij graag open voor een gesprek.

---

Disclaimer

Dit artikel wordt gepubliceerd door Solar Asset Management N.V. uitsluitend voor algemene informatieve en educatieve doeleinden. Het geeft de persoonlijke opvattingen van de auteur weer op het moment van schrijven en vormt geen beleggingsadvies, aanbeveling, aanbod of uitnodiging tot het kopen of verkopen van enig effect of financieel instrument. Verwijzingen naar specifieke bedrijven zijn illustratief en mogen niet worden opgevat als koop- of verkoopadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee, waaronder het mogelijke verlies van de inleg. In het verleden behaalde resultaten bieden geen betrouwbare indicatie voor de toekomst. Lezers worden geadviseerd om een gekwalificeerd financieel adviseur te raadplegen voordat zij op basis van hun persoonlijke omstandigheden een beleggingsbeslissing nemen. Solar Asset Management N.V. staat onder toezicht van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS).