Kernenergie is terug: wat de opleving van uranium betekent voor de energietransitie

Er is een grondstof die jarenlang werd afgeschreven, maar die nu stilletjes aan een van de opmerkelijkste comebacks in de grondstoffenmarkten bezig is. Uranium, de brandstof voor kernreactoren, stond lange tijd in een kwaad daglicht na de ramp in Fukushima in 2011. Regeringen sloten centrales. Mijnbouwbedrijven staakten investeringen. De uraniumprijs stortte in. Maar het beeld is de afgelopen jaren ingrijpend veranderd.

Vandaag de dag positioneren tientallen landen kernenergie opnieuw als een onmisbaar onderdeel van hun energiebeleid. De reden is pragmatisch: klimaatdoelstellingen zijn niet te halen met zonne- en windenergie alleen. Kerncentrales leveren betrouwbare, koolstofarme energie op grote schaal, ongeacht het weer. Dat maakt ze in de ogen van beleidsmakers en energiebedrijven steeds aantrekkelijker.

Een structureel tekort in de maak

De uraniummarkt kampt al jaren met een structureel onevenwicht. Aan de vraagzijde neemt het aantal actieve reactoren wereldwijd weer toe. China heeft tientallen nieuwe reactoren in aanbouw. Europa heropent centrales die eerder werden gesloten. De Verenigde Staten verlengen de levensduur van bestaande installaties. En een nieuwe generatie kleinere reactoren, de zogenoemde Small Modular Reactors, bevindt zich in een vergevorderd stadium van ontwikkeling in meerdere landen.

Aan de aanbodzijde is het beeld echter zorgwekkend. Jaren van lage prijzen hebben geleid tot een drastische terugval in mijnbouwinvesteringen. De grootste uraniumproducerende landen ter wereld, waaronder Kazachstan, Canada en Namibië, kampen met productie-uitdagingen. Nieuwe mijnen hebben een doorlooptijd van vijf tot tien jaar voordat zij operationeel zijn. Het gat tussen wat de markt vraagt en wat beschikbaar is, wordt groter.

Wat grote institutionele beleggers beweegt

Institutionele beleggers die op zoek zijn naar reële activa met een langetermijnprofiel hebben uranium opnieuw ontdekt. Het gaat niet om speculatie op kortetermijnprijsbewegingen, maar om een structurele positionering in een grondstof waarvan de fundamenten decennialang sterk blijven. Geduldig kapitaal, dat niet reageert op wekelijkse nieuwsstromen maar op megatrends die zich over jaren ontvouwen, is precies het soort kapitaal dat in deze markt past.

Wat de situatie bijzonder maakt, is dat de vraag naar uranium vrijwel volledig inelastisch is. Kerncentrales hebben geen alternatief voor uranium als brandstof. Ze kunnen niet overschakelen op een andere grondstof als de prijs stijgt. Dit betekent dat producenten met lage kosten en betrouwbare reserves in een uitzonderlijk sterke onderhandelingspositie verkeren. Voor beleggers die zoeken naar bedrijven met duurzame vrije kasstroom en een sterke marktpositie, biedt de uraniumsector een interessant landschap.

Small Modular Reactors als gamechanger

Een bijzondere ontwikkeling die de komende jaren zijn stempel zal drukken op de vraag naar uranium, is de opkomst van Small Modular Reactors. Deze kleinere, modulaire kerncentrales zijn goedkoper te bouwen, sneller te installeren en geschikter voor locaties waar grote traditionele centrales niet haalbaar zijn. Meerdere ontwerpen bevinden zich inmiddels in de vergunningsfase of worden al gebouwd in landen als Canada, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten.

Technologiebedrijven met een enorme elektriciteitshonger vanwege datacenters en artificieel-intelligentietoepassingen tonen bovendien actief interesse in directe leveringscontracten met kernenergieproducenten. Dat is een nieuw en structureel vraagkanaal dat vijf jaar geleden nog niet bestond. De combinatie van groeiende basisvraag en nieuwe vraagbronnen vergroot de druk op een markt die toch al krap is.

Geduld als strategie

De lessen die de grondstoffenmarkt telkens opnieuw leert, zijn niet ingewikkeld. Langdurige perioden van onderinvestering leggen de basis voor prijsstijgingen die sneller en heftiger zijn dan de markt verwacht. Wie vroeg positioneert, in de periode waarin de sector nog genegeerd wordt, profiteert het meest van de omslag. Uranium bevindt zich mogelijk in precies zo'n fase: de fundamenten zijn sterk, de productie schaars en de politieke wind gunstig.

De snelle groei van hernieuwbare energie is geen tegenwind voor kernenergie; het tegendeel is waar. Hoe ambitieuzer de klimaatdoelstellingen, hoe noodzakelijker een betrouwbare basislastbron wordt. Kernenergie is die bron. De vraag is niet meer of uranium een rol speelt in de energietransitie, maar hoe groot die rol zal zijn.

---

Disclaimer. Dit artikel wordt gepubliceerd door Solar Asset Management N.V. uitsluitend voor algemene informatieve en educatieve doeleinden. Het geeft de persoonlijke opvattingen van de auteur weer op het moment van schrijven en vormt geen beleggingsadvies, aanbeveling, aanbod of uitnodiging tot het kopen of verkopen van enig effect of financieel instrument. Verwijzingen naar specifieke bedrijven zijn illustratief en mogen niet worden opgevat als koop- of verkoopadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee, waaronder het mogelijke verlies van de inleg. In het verleden behaalde resultaten bieden geen betrouwbare indicatie voor de toekomst. Lezers worden geadviseerd om een gekwalificeerd financieel adviseur te raadplegen voordat zij op basis van hun persoonlijke omstandigheden een beleggingsbeslissing nemen. Solar Asset Management N.V. staat onder toezicht van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS).